Tjebbe’s to-do-list

Tjebbe had vele kwaliteiten. Eén daarvan was heel waardevol.
Voor hemzelf omdat hij het leuk vond om te doen en voor zijn omgeving omdat ze er als hij klaar was meestal veel plezier van hadden.
Hij was een begenadigd klusser. Met inzicht, handigheid en doorzettingsvermogen.
Perfectionisme was daarbij vaak handig maar soms ook een vertragende factor.

Wat wel opviel is dat zijn vriendschap en loyaliteit naar anderen maakte dat er vaak éérst elders werd geklust voordat ons eigen huis aan de beurt was.
Met als resultaat…een behoorlijke to-do-list voor Maison Bosman.

Tijdens onze vakantie gaf mijn lief aan om bij thuiskomst alles op een rijtje te zetten en de lijst langzaamaan af te gaan werken.
Op vakantie hebben we genoteerd wat er allemaal moest gebeuren.
De volgorde zouden we later bepalen.

Met stip op één stond de nieuwe keuken. Die klus was grotendeels uitbesteed aan de ‘keukenboer’. Maar het sloopwerk deed hij zelf was de planning.
Het mocht niet zo zijn.
De keuken kwam niet in augustus maar in december. De sloop werd ons door de keukenboer uit handen genomen, gelukkig maar.

De woonkamervloer schuren en lakken was ook een klus die werd uitbesteed.
Hard nodig want het parket is na acht jaar echt doorleefd zoals dat heet.

IMG_2697

Dat stond ook voor augustus gepland, na de keuken. De klus was al betaald maar werd ook uitgesteld. Naar het eind van deze maand. De kamer moet worden leeggeruimd. Daar ben ik nu langzaam mee begonnen. De verhuisdozen van de keukenverbouwing komen opnieuw van pas. Op zondag 24 april krijg ik gelukkig hulp om het meubilair te versjouwen. Ik kan veel alleen maar dat nou net niet. Op 25 en 26 april gaan de parketmannen aan de slag, op 27 april moet de lak uitharden en gaat Juul naar een Koningsdagfestival en hoop ik met boek in de zon te zitten. Om op de 28e, mijn verjaardag, alles voorzichtig weer naar binnen te sjouwen. Daarbij hoop ik nog op wat extra helpers, tot nu toe zijn we maar met z’n tweetjes.

Eind vorig jaar heb ik een Facebookactie van de ING gewonnen. Een klus laten uitvoeren voor maximaal 1000 euro. Ik had graag Tjebbe’s wens voor nieuwe trapbekleding laten vervullen maar kwam er achter dat de woonkamerruit lek was. Dat had direct prioriteit, een lekke ruit isoleert niet meer én je loopt het risico op een rottend houten kozijn.
Vandaag werd de klus (deels) geklaard en de nieuwe ruiten geplaatst.

IMG_2696

De geur van zagen, schuren en slijpen maakte me melancholiek. Het herinnerde me aan mijn favoriete klusjesman en zijn plezier. De ruiten zitten erin. De beits die ze bij zich hadden was de verkeerde, blanke in plaats van donkere. De hoofdaannemer van de actie gebeld en nu weer wachten op reactie – wanneer ze de klus komen afmaken.

Afgelopen weekend in m’n uppie ruim drie uur aan de slag geweest in de voortuin.
Versjouwen van alle potten, legen van potten, herplanten, onkruid wieden, vegen, de watertoevoer naar de buitenkranen openzetten (brrrr….muizen en spinnen getrotseerd), de hogere wiskunde van de Kärcher onder de knie gekregen, met kaplaarzen aan de groene aanslag de oorlog verklaard, de picknicktafel schoongespoten en glad geschuurd, de straat schoon achtergelaten, de potten weer terug. Bij het terugsjouwen van alle spullen werd het me echt teveel. Soms vergeet ik door alle mentale sores even dat ik ook nog reuma heb. Mijn lijf laat me echter niet in die waan en laat me heel duidelijk merken dat er grenzen zijn. Ik maak de klus zo goed en zo kwaad als het gaat af, pak een warme douche en pijnstiller en kruip met een fles water en boek nog eventjes in de zon.

IMG_2634

Trots maar ook verdrietig. Want opnieuw mist jouw drankje naast het mijne.
En de opmerkingen van een aantal passanten dat ze me zo stoer vinden omdat ik alles zo goed alleen aanpak hebben me ook meer gedaan dan ik dacht. Wat nou stoer. Ik heb toch geen keuze? Het is me, myself and I, of ik nu wil of niet.

Ja ik weet dat ik kan en mag bellen voor hulp maar soms moet het gewoon op korte termijn gedaan worden. Ik ging na een regenbui op mijn gezicht door die gladde groene tegels.
Het is een sprookje om te denken dat er altijd iemand klaarstaat op de momenten dat het míj uitkomt. En ik heet geen Sneeuwwitje en er zijn geen dwergen die de klus klaren terwijl ik wacht op de kus van mijn droomprins.

Ik heb het lijstje van Tjebbe nog. Maar het kluslegioen in Maison Bosman bestaat nu alleen nog maar uit Madame Bosman.

Aan gereedschap geen gebrek. Aan perfectionisme ook niet. Maar wel aan inzicht, handigheid en doorzettingsvermogen. Voor nu in elk geval.
Rouw is topsport. Het vreet energie. En om te klussen heb je ook energie nodig, plus de financiële middelen om materialen aan te schaffen.

Toch zit dat lijstje van mijn lief nog steeds diep verankerd in mijn brein.
Daar staat op: de trap opnieuw bekleden en de schutting en loungeset schuren en beitsen.

IMG_2695

Dat lijstje wordt heus nog wel afgewerkt.
Ooit.
Door mij.
Met of zonder hulp.
Zodat je trots op me kunt zijn mijn lief.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s